Czy nowotwór to zawsze wyłącznie problem pojedynczego guza, czy raczej sygnał, że organizm od dawna zmaga się z wieloma obciążeniami jednocześnie?
Niektórzy autorzy zwracają uwagę na temat rzadko poruszany w oficjalnym dyskursie: przewlekłe zakażenia, pasożyty i wirusy, szczególnie u osób w czasie leczenia onkologicznego. Poniższy tekst przytacza ich obserwacje i cytaty bez ocen i bez recept, pozostawiając czytelnikowi przestrzeń do własnych wniosków.
Jak pasożyty trafiają do organizmu?
Słynny naturopata Lebiediew zaczyna od mechanizmu przenoszenia mikroorganizmów:
„Część pasożytów dostaje się do organizmu człowieka w czasie kontaktów ze zwierzętami; część w wyniku spożycia mięsa zwierząt po nieprawidłowej jego obróbce.”
To punkt wyjścia do dalszych rozważań o stanie organizmu, szczególnie u osób po leczeniu onkologicznym:
„Wiadomo, że jeżeli jakiś były chory nie wykorzysta czasu odroczenia na oczyszczenie organizmu i odbudowanie odporności, to nowotwór pojawi się ponownie i to w o wiele agresywniejszej postaci.”
Naturopata podkreśla, że pacjenci nawet po zakończonym leczeniu pozostają w stanie niedoboru odporności, czyli w grupie ryzyka. W tym kontekście stawia jasne pytanie: jakie rodzaje zakażeń i pasożytów występują u osób onkologicznie chorych?
Statystyki zakażeń i pasożytów
Autor sięga po książkę dr n. med. O.I. Jelisiejewej „Wczesna diagnostyka raka”, gdzie testuje się 30 rodzajów mikroorganizmów i wydziela te najbardziej rozpowszechnione.
Najczęstsze zakażenia
- Mykoplazma, ureoplazma – 60%
- Ornitoza (chlamydioza płucna) – 70%
- Uogólniona chlamydioza – 50%
- Włośień – 100%
- Dwoinka rzeżączki – 40%
- Gardnerella – 36%
- Beztlenowy paciorkowiec – 33%
Autor dopowiada, że pierwsze sześć punktów to infekcje przenoszone przez kontakty płciowe, które wydzielają ogromne ilości trucizn do krwi i limfy.
Najbardziej rozprzestrzenione pasożyty
- Salmonelle – 80%
- Toksoplazmoza – 65%
- Włośnie – 47%
- Glistnica – 45%
- Owsiki – 57%
- Tasiemczyca – 32%
- Lamblie – 32%
- Amebioza – 27%
Autor dodaje własną obserwację dotyczącą opistorchozy, wskazując, że w jego otoczeniu jest ona rozpowszechniona wśród amatorów zwierząt i niesolonego śledzia.
Dr Hulda Clark i rola przywr
Autor odwołuje się również do obserwacji dr Huldy Clark, która zwracała uwagę na szczególnie groźną grupę pasożytów. Zaznaczała ona, że przywry mają kilka stadiów rozwoju. Cztery z nich przebiegają skrycie i charakteryzują się porażeniem wątroby, grasicy oraz węzłów limfatycznych. W jednym ze stadiów pasożyt ten poraża także jelita.
Objawy pojawiające się podczas terapii autor wiąże bezpośrednio z procesem obumierania przywr.
Obciążenie wirusowe
Wśród badanych osób wykazano również wysoki poziom infekcji wirusowych:
- Adenowirusy – 87%
- Wirus Coxsackie – 78%
- Cytomegalowirus – 78%
- Wirus Epsteina-Barr – 77%
- Wirus grypy (wszystkie rodzaje) – 70%
- Wirus zapalenia wątroby D – 52%
- Wirus zapalenia wątroby A – 33%
- Opryszczka typ I – 17%
- Opryszczka typ II – 12%
Wnioski
Jeżeli organizm – zwłaszcza u osoby onkologicznie chorej – pozostaje przeciążony pasożytami, zakażeniami i wirusami, a odporność nie zostaje odbudowana, ryzyko poważnych konsekwencji zdrowotnych drastycznie wzrasta.
W tym ujęciu oczyszczanie organizmu nie jest obietnicą uzdrowienia, lecz próbą ograniczenia liczby obciążeń, które według Lebiediewa mogą sprzyjać powstaniu, rozwojowi lub nawrotowi ciężkich chorób.
Opracował: Ascaris Piotr Warchoł
Źródło: Literatura Jewgienija Lebiediewa
Tekst ma charakter publicystyczny i przedstawia poglądy autora cytowanych publikacji.